من سيروس م  . من خودم هستم .درکل دنيا هيچ کسي شبيه من نيست . شايد خيلي ها خصوصياتي مثل من داشته باشند ولي کسي دقيقا مثل من نيست ! نمي دونم اين يه نعمت ه يا يه موهبت الهي ؟ در اين دنيا چيزاي خوب زيادي وجود داره که آق خدا اونا رو براي هر شخص به صورت خاص و ويژه آفريده  از اونجا که توي اين دنيا هيچ کس شبيه من نيست و تنها من مي تونم از اون نعمت هاي خوب استفاده کنم .من صاحب همه چيزايي هستم که به خودم مربوط ه . مثل ذهنم ، تفکرم ، عقايدم ،چشمام ،تخيلاتم ،احساساتم ، مثل : خشم ، لذت ،ناکامي ، عشق ، ناميدي، هيجان . پستي و بلندي هاي زندگيم و دهنم با هر کلمه ي درست و نادرست ، تلخي و شيريني که از دهنم بيرون مياد .تمام خيال بافي هام ، رويا هام ،ترسام که فقط و فقط متعلق به خودم هستن !من صاحب پيروزي و شکستها و اشتباهتم هستم . من مي تونم خودمو دوست داشته باشم  و با روحياتم دوستانه و صميمانه برخورد کنم . من علايقم رو ميشناسم و کارهام رو طبق اون علايق اولويت بندي کنم .من جنبه هاي روحي و رواني خودمو ميشناسم پس زماني که به مشکل بر ميخورم مي تونم با شجاعت و اميدواري ، راحل هايي درست براي مشکلات و معماهاي زندگي م پيدا کنم .من مي تونم همه ي وجودم رو ببينم وحس کنم و بدون رودربايستي با خودم   نقص هاي احساسي و فکري م رو اصلاح کنم و جنبه هاي مثبت م رو قوي تر کنم .من مي تونم بشنوم و احساس وفکر کنم ، و به زبون بيارم ، من ابزارها و راههاي زيادي براي زندگي کردن ،مفيد بودن و درک کردن مردم اطرافم دارم .من صاحب خودم هستم ، من سيروس م واز سيروس بودن م راضي راضي هستم . سيروس يک دقيقه بعد ازديدن ، دست و پنجه نرم کردن پسر جواني با مرگ